Mijn rijbewijs is mijn “dierbaarste” bezit. Onder aanhalingstekens, want als je het woord dierbaar gebruikt heb je het meestal over mensen. Zodra het mocht ben ik gaan lessen en op mijn 18e had ik mijn rijbewijs. Een rijbewijs staat bij mij voor de ultieme vrijheid. Met een rijbewijs kun je bijna overal komen. Ik ben na de middelbare school meteen gaan werken. Ik wilde geld lenen van mijn pa om een auto te kopen maar dat feest ging niet door. Ondanks het feit dat hij het geld wel had, wilde hij me leren dat je nooit een auto moet kopen met geleend geld. ‘Een auto is een kwetsbaar object. Het kan kapotgaan of je rijdt ‘m onverhoopt total loss. Dan heb je geen auto meer maar wel een lening. Dan moet je een andere auto. Met welk geld? Weer een lening?’ Dus heb ik hard gewerkt om te sparen voor een auto. Het werd een derdehands Fiat Panda waar ik jarenlang plezier van heb gehad.

Op naar Frankrijk

Ik ging er meteen mee op vakantie. Kamperen met mijn vriendin. Tent, potten, pannen en alles wat we nodig hadden achterin. Met een wagen volgeladen trokken we de vrijheid tegemoet. Mijnn moeder vond het doodeng. Ik moest elke dag naar huis bellen van haar. Twee weken lang hebben we genoten op diverse Franse campings. Het was een zuinig wagentje is dat is maar goed ook want alles, echt alles, deed ik met de auto. Gek eigenlijk als je weet dat ik ook een fortuin spendeerde aan een luxe sportschool, waar ik natuurlijk met de auto naar toe ging.

Retro

Ik kreeg een vaste vriend en ging samenwonen. We ruilden we onze auto’s in voor een retro Volkswagen bus. Mijn vriend is erg handig. Wat zijn ogen zien maken zijn handen. Hij bouwde de bus om tot een kampeerwagen. Onpraktisch in het dagelijks leven en duur in het verbruik, maar het was onze trots. Vanwege het feit dat het een oldtimer was, betaalden we geen wegenbelasting dus dat scheelde weer. We hebben zoveel fijne vakanties beleefd met die Volkswagen bus. We hebben heel Europa door gecrossed. Het deed pijn in ons hart toen we afstand deden van de bus. Ons eerste kindje had zich aangekondigd en we hadden echt een andere auto nodig. Een veilige wagen waar je het kindje goed in vast kon snoeren. Het werd een Tweedehands volvo, gekocht op de groei. Zo’n grote bak waar je wel vier kinderen in kwijt kunt met alle spullen die je nodig hebt. Uiteraard met trekhaak; we kunnen er desnoods een bak aanhangen of een fietsendrager. Lekker burgerlijk allemaal. Als we maar gelukkig zijn. En dat zijn we!